Poradnik dla rodziców Pobierz aplikację

Nawyk w 21 czy 66 dni? Co mówią badania

W skrócie

Czas, po którym nawyk staje się automatyczny, wyniósł nie 21, lecz średnio 66 dni. W badaniu zespołu Phillippy Lally z University College London (UCL) z 2010 r. uczestnicy bardzo się różnili, od 18 do 254 dni, a opuszczenie jednego dnia miało niewielki wpływ. Kluczem jest powtarzanie zachowania o tej samej porze, po tym samym sygnale.

Czy nawyk naprawdę powstaje w 21 dni?

„Nawyk powstaje w 21 dni” to popularne powiedzenie, ale trudno znaleźć badanie, które by to zmierzyło. Najbardziej znane badanie śledzące czas powstawania nawyków to praca z 2010 r. zespołu Phillippy Lally z University College London (UCL), opublikowana w European Journal of Social Psychology.

66 dnido „automatyzmu” zachowania (mediana)
18–254 dnirozrzut zależnie od osoby i zachowania
96uczestników, którzy wybrali nowy nawyk i codziennie go zapisywali

Co odkryło badanie?

Schemat koncepcyjny automatyzacji nawyku: krzywa szybko rosnąca na początku i stabilizująca się średnio ok. 66. dnia
Nawyki utrwalają się szybko na początku, a potem tempo spada. Krzywa to schemat koncepcyjny ilustrujący kształt wyników. Źródła: Lally i in. (2010) · British Psychological Society (BPS)
  • Średnio 66 dni: mediana czasu, po którym uczestnicy wykonywali nowe zachowanie „bez zastanawiania się”, wyniosła 66 dni.
  • Duże różnice między ludźmi: u najszybszych szacowano 18 dni, u najwolniejszych 254.
  • Opuszczenie dnia to nic strasznego: według podsumowania British Psychological Society (BPS) jednorazowe opuszczenie dnia nie wpłynęło znacząco na późniejsze tworzenie nawyku. Częste opuszczanie jednak się sumowało i osłabiało efekt.
  • Różne tempo dla różnych zachowań: nawyki związane z ruchem wymagały ok. 1,5 raza więcej czasu niż nawyki dotyczące jedzenia i picia, np. picia wody.

Warto pamiętać, że badanie dotyczyło dorosłych. Nie można twierdzić, że przekłada się wprost na dzieci, ale zasada „nawyki wymagają więcej czasu, niż się wydaje, a po opuszczonym dniu wystarczy wrócić” to dobry drogowskaz dla rodziców.

Jak przełożyć to na nawyki dziecka?

  1. Połącz z tym samym sygnałem: badanie uznało „powtarzanie zachowania w odpowiedzi na stały sygnał” za źródło nawyku. Połącz nowy nawyk z czymś, co dziecko już robi, np. „po kolacji → mycie zębów”.
  2. Poczekaj co najmniej dwa miesiące: nie poddawaj się po trzech tygodniach z myślą „u mojego dziecka to nie działa”. Średnio to 66 dni, a niektórym dzieciom zajmuje to dłużej.
  3. Opuszczony dzień? Zacznij znowu: jeden opuszczony dzień miał niewielki wpływ. Zamiast karcić, po prostu wróćcie do tego następnego dnia.
  4. Zacznij od łatwego: złożone zachowania, takie jak ruch, wymagają więcej czasu. Krótkie czynności, jak mycie zębów czy sprzątanie, pomagają zbierać sukcesy.
Kalendarz Kids Habit z zapisem każdego dnia
Kalendarz Kids Habit zbiera sukcesy z każdego dnia. 66 dni to dużo, ale gdy widać już przebytą drogę, dzieci i rodzice mniej się męczą.
Zacznij nawyki mycia zębów i lekcji z Kids HabitDziecko rozpoczyna misję, a gdy rodzic ją zatwierdzi, zbierają się punkty za pochwały.
Pobierz z Google Play Wkrótce w App Store

Najczęstsze pytania

Czy zasada 21 dni jest błędna?

Trudno znaleźć badanie, które rzeczywiście zmierzyło 21 dni. W badaniu zespołu Lally z University College London (2010), które naprawdę śledziło powstawanie nawyków, trwało to średnio 66 dni, od 18 do 254 w zależności od osoby.

Jeśli opuścimy dzień, trzeba zaczynać od nowa?

Nie. Według badania Lally podsumowanego przez British Psychological Society (BPS) jednorazowe opuszczenie dnia nie wpłynęło znacząco na późniejsze tworzenie nawyku. Częste opuszczanie osłabiało jednak efekt.

Czy dzieci też potrzebują 66 dni?

Badanie dotyczyło dorosłych, więc nie można twierdzić, że przekłada się wprost na dzieci. Warto jednak pamiętać, że nawyki nie powstają szybko, a różnice między ludźmi są duże.

Źródła

Ten artykuł zawiera ogólne informacje o wychowaniu oparte na materiałach oficjalnych instytucji i nie zastępuje diagnozy ani leczenia. Jeśli niepokoi Cię zdrowie lub rozwój dziecka, skonsultuj się ze specjalistą, np. pediatrą lub dentystą dziecięcym.